FAQ - przewody do rekuperacji
Przewody do rekuperacji transportują powietrze między centralą, rozdzielaczami, skrzynkami rozprężnymi oraz punktami nawiewnymi i wywiewnymi w pomieszczeniach. Ich średnica, długość i przebieg wpływają na opory przepływu, poziom hałasu oraz możliwość prawidłowego wyregulowania systemu. Dobór przewodów powinien wynikać z projektu, ponieważ przypadkowe zmniejszanie przekrojów lub wykonywanie wielu ostrych załamań może pogorszyć działanie całej instalacji, co ułatwia późniejsze uruchomienie, regulację oraz codzienną kontrolę działania całej instalacji.
Przewody PE-FLEX to określenie stosowane wobec elastycznych lub półsztywnych przewodów z tworzywa używanych w systemach rozdzielaczowych rekuperacji. Kategoria przewodów elastycznych jest szersza i obejmuje również rozwiązania aluminiowe, izolowane oraz akustyczne o innym przeznaczeniu konstrukcyjnym. Wśród dostępnych produktów znajdują się przewody AF019, IsoFlex, SonoFlex, AF012, AluFlex, Sonodec oraz rękawy izolacyjne, dlatego produkt trzeba dobrać do konkretnego odcinka instalacji, co ułatwia późniejsze uruchomienie, regulację oraz codzienną kontrolę działania całej instalacji.
Izolowane przewody do rekuperacji stosuje się tam, gdzie trzeba ograniczyć straty cieplne, ryzyko kondensacji albo przenoszenie hałasu przez kanał. Dotyczy to szczególnie odcinków prowadzonych przez strefy o innej temperaturze oraz połączeń centrali z czerpnią i wyrzutnią. Rodzaj i grubość izolacji powinny wynikać z warunków montażu, ponieważ sam elastyczny przewód bez odpowiedniej ochrony nie rozwiązuje problemu wykraplania wilgoci, co ułatwia późniejsze uruchomienie, regulację oraz codzienną kontrolę działania całej instalacji.
Przewody akustyczne mają konstrukcję ukierunkowaną na ograniczanie przenoszenia dźwięków i drgań powstających w instalacji wentylacyjnej. Mogą być stosowane na wybranych odcinkach, lecz nie zastępują prawidłowego doboru średnic, tłumików i prędkości przepływu. Na stronie znajdują się między innymi produkty SonoFlex i Sonodec, dlatego przed zakupem należy sprawdzić ich budowę, zakres zastosowania oraz zgodność z wymaganym przekrojem połączenia, co ułatwia późniejsze uruchomienie, regulację oraz codzienną kontrolę działania całej instalacji.
Średnicę przewodów PE-FLEX dobiera się na podstawie ilości powietrza przypisanej do danego odcinka oraz dopuszczalnej prędkości przepływu. W systemach rozdzielaczowych wymagany strumień może być prowadzony jednym lub kilkoma przewodami do konkretnej skrzynki rozprężnej. Ostateczna liczba nitek, długości tras i sposób podłączenia powinny wynikać z projektu, aby instalacja zachowała możliwie niskie opory i nadawała się do późniejszego wyregulowania, co ułatwia późniejsze uruchomienie, regulację oraz codzienną kontrolę działania całej instalacji.
Przewody do rekuperacji można prowadzić w posadzce, stropie albo suficie podwieszanym, jeżeli system i konstrukcja budynku pozwalają na taki montaż. Trzeba uwzględnić promienie gięcia, ochronę przed uszkodzeniem, wysokość zabudowy oraz dostęp do miejsc wymagających kontroli. Sposób prowadzenia powinien być uzgodniony przed wykonaniem warstw wykończeniowych, ponieważ późniejsze zmiany mogą wymagać ingerencji w posadzkę, zabudowę lub izolację, co ułatwia późniejsze uruchomienie, regulację oraz codzienną kontrolę działania całej instalacji.
Przewody elastyczne należy łączyć za pomocą elementów przeznaczonych do danego systemu, zachowując pełne nasunięcie, uszczelnienie i zabezpieczenie mechaniczne. Przypadkowe redukcje, luźne opaski albo niedopasowane króćce mogą powodować nieszczelności, hałas i trudności z regulacją przepływów. Przed zamknięciem zabudowy trzeba sprawdzić każde połączenie oraz upewnić się, że przewód nie został zgnieciony, przebity lub nadmiernie rozciągnięty, co ułatwia późniejsze uruchomienie, regulację oraz codzienną kontrolę działania całej instalacji.
Zestawienie przewodów do rekuperacji powinno zawierać typ, średnicę, długość każdego odcinka oraz wszystkie złączki, redukcje, obejmy i materiały izolacyjne. Osobno należy uwzględnić przewody rozdzielcze, połączenia centrali, czerpni, wyrzutni i elementów nawiewno-wywiewnych. Taka lista powinna wynikać z rysunku instalacji, ponieważ samo podsumowanie metrów bieżących nie pokazuje liczby połączeń ani różnic między poszczególnymi trasami, co ułatwia późniejsze uruchomienie, regulację oraz codzienną kontrolę działania całej instalacji.
